‘Ruffling up feathers…’



‘Ruffling up feathers…’


Ik houd van die uitdrukking. Het betekent voor mij om af en toe eens goed aan de boom te schudden zodat hij lost wat mag worden gelost.

Ik heb dat altijd al gedaan, van kinds af aan.

Vragen stellen, perspectieven openen, ‘waarheden’ onderzoeken, …

Alles wat roestvast lijkt te zitten aan het wankelen brengen, teneinde te zien of en hoe lang het zou blijven staan.


Het mooie aan de waarheid is dat hij zich toont in je realiteit. Tenminste, dat is mijn waarheid…

Je mag meningen hebben zo diep als de zee, je realiteit is voor mij de ultieme barometer van dat wat is en dat wat niet is. Of zoals William James het zegt: ‘Truth is what works’. ‘For you’, voeg ik daar nog graag aan toe.

Ik heb immers nooit iets gehad met waarheden die van buitenaf worden opgelegd. Niet door mijn ouders, niet door de leerkrachten op school, niet door het management, door de kerk of door de regering.

Hoe kan ik me onderwerpen aan een ‘externe waarheid’ als ik die niet intrinsiek voel?

Dus ik blijf lekker onderzoeken, uitdagen, vragen stellen en aan bomen schudden. Flinters en onderdeeltjes ‘waarheid’ verzamelen tot een grote legpuzzel die er van dag tot dag anders uitziet.


En ja, daar vang ik soms flink wat tegenwind in. En hoewel dat soms zwaar incasseren is, is dat ook ok. Wat mijn realiteit immers voornamelijk toont, los van een giftige reactie via social media zo nu en dan, zijn berichten op dagelijkse basis van mensen die me bedanken om hen te challengen en hen te laten nadenken. Vrienden, kennissen, en soms zelfs wildvreemden, die me benaderen en zeggen ho

e waardevol de laatste post was. Dt ze er een nieuw inzicht voor zichzelf uit haalden. Hoe ze zich herkennen in een verhaal, zich gehoord, gezien en begrepen voelen. Hoe ze geïnspireerd worden en terug mogelijkheden voor zichzelf zien…


Precies dat maakt dat ik mijn waarheid op mijn manier blijf leven. En als ik daarbij af en toe aan jouw boom schudt, neem het dan zeker niet persoonlijk, want dat is het nooit.

We zijn mensen. We bewegen. We evolueren. We zijn niet bedoeld om vast te zitten in een concept.


Maar goed… dat is slechts mijn waarheid ;)


Liefs Nathalie